Sodes varias familias co mesmo banco, fondo ou caseiro?

Cando un banco ou un fondo ten problemas con moitas familias, négocia cada caso por separado. Así cada familia cre que o seu caso é único, ten medo e acaba asinando o que lle poñen diante. Xuntas, a historia cambia: o que para eles é «un expediente» pasa a ser un problema colectivo que non poden ignorar.

Por que funciona

• Rompe o illamento. O primeiro que fai a vergoña é calarte. Cando ves que a veciña do terceiro está igual ca ti, o medo baixa.
• Igualas forzas. Un banco pode permitirse perder tempo cunha familia. Con vinte, non tanto: cada conflito público custa imaxe e cartos.
• Abarata a defensa. Unha demanda conxunta ou un mesmo escrito para todas reparte os custos. En 2013, os primeiros pasos da PAH Pontevedra foron precisamente demandas conxuntas.
• Ninguén asina soa un mal acordo. Se o banco ofrece algo, valórase entre todas antes de responder.
• Funcionou. En 2016 estivemos 51 días acampadas fronte a unha oficina de ABANCA en Portonovo por unha soa familia, e recollemos máis de 5.000 sinaturas. Imaxina o que se pode facer cando sodes moitas.

Como saber se non estás soa

• Un fondo ou unha empresa comprou o teu edificio, ou varios pisos del, e empezaron a chegar cartas ou burofaxes a varias portas.
• Ás veciñas non lles renovan o contrato, ou chegan subas iguais a todas.
• O teu banco vendeu a túa hipoteca a un fondo, e a outras familias do barrio pasoulles o mesmo.
• Na asemblea apareceu máis xente co mesmo banco, a mesma inmobiliaria ou o mesmo caseiro.

Paso a paso

1. Atopádevos. Un cartel no portal, falar porta a porta ou un grupo de WhatsApp do bloque. Basta con que dúas ou tres persoas empecen.
2. Xuntade os papeis. Contratos, cartas, burofaxes, recibos. Facede unha táboa sinxela: quen, que contrato, desde cando, que lle reclaman. Así vese o patrón.
3. Identificade a quen tedes diante. O dono real (nota simple), o banco ou fondo, a inmobiliaria que xestiona. Se é un gran tenedor, tedes máis proteccións.
4. Acordade o que pedides. Unha lista curta e común: renovación, aluguer social, dación en pagamento, parar a suba… Mellor tres demandas claras que dez difusas.
5. Escribide xuntas. Un escrito colectivo ao banco ou ao fondo, asinado por todas, con copia aos servizos sociais e ao concello. Que quede rexistrado.
6. Facédevos ver. Se non responden: concentración pacífica diante da oficina, prensa local, redes sociais, unha moción no pleno do concello. Sempre sen violencia: a forza é a razón e o número.
7. Defensa xurídica conxunta. Se hai xuízos, unha mesma avogada para todas ou escritos comúns. Pedide xustiza gratuíta quen teña dereito.
8. Ninguén negocia por separado sen falalo antes co grupo. É a regra máis importante: se un rompe a unidade, o banco divide e vence.

Coidádevos

• Os datos de cada familia son seus. Non compartades en redes nomes, débedas nin papeis de ninguén sen permiso.
• Ninguén vai soa ao banco, ao xulgado nin aos servizos sociais. Acompañádevos.
• Repartide o traballo. Quen escribe, quen chama á prensa, quen leva os papeis. Que non recaia todo en dúas persoas.
• Cada familia decide sobre o seu caso. O grupo apoia, non manda.