Comunicados, Mobilizacións
A Parda: cando a vivenda pública se fai por riba da veciñanza
A Xunta de Galicia do Partido Popular impón na Parda o seu «interese autonómico» pasando por riba da vida dun cento de familias. Cambia casas herdadas e fogares de 400 metros por pisos de protección oficial que limitan a súa propiedade. Detrás da propaganda da vivenda pública hai un atropelo social que hoxe sofre a Parda, pero que mañá pode petar na túa porta.
Que é un PIA e por que é un atallo
O que está a pasar na Parda e San Mauro é a aplicación dunha ferramenta urbanística excepcional: o Proxecto de Interese Autonómico (PIA). A Xunta úsaa para acelerar a construción de vivenda pública pasando por riba do planeamento municipal, que en Pontevedra é un plan xeral de 1989 totalmente desfasado, e alegando unha necesidade urxente de vivenda protexida. O ámbito aprobouse en agosto de 2025 e prevé arredor de 2.000 vivendas en máis de 20 hectáreas, máis do 80 % protexidas.
A base legal está na Lei 5/2024, do 27 de decembro, de medidas fiscais e administrativas, que no seu capítulo de vivenda permite tramitar proxectos de interese autonómico para crear solo residencial público e expropiar para facelo. Ao declarar o proxecto de interese autonómico, a Administración evita os prazos e os debates dunha modificación do plan xeral. Iso explica a sensación de «présas e mentiras» que trasladan as persoas afectadas.
Un informe ambiental que non ve a xente
A Xunta optou pola avaliación ambiental simplificada en lugar da ordinaria: considerou que o proxecto non ten efectos significativos que pidan un estudo máis fondo. O documento ambiental di que o impacto sobre a poboación será positivo porque crea vivenda, pero non mide o impacto psicosocial e patrimonial das familias que perden as súas casas. Para a Administración, 2.000 vivendas novas compensan a destrución do tecido social que xa existe. Os veciños e veciñas cuestionan esa conta.
Expropiar barato, construír caro
O malestar céntrase na falta de equivalencia. As compensacións que se ofrecen, segundo os afectados, son irrisorias: nunha das pancartas líase «a 2 € non é progreso, é desprezo». A Administración adoita valorar o solo segundo a súa clasificación actual, mentres que o proxecto o converterá en solo urbano de alta densidade.
A oferta de realoxar a quen hoxe ten unha casa unifamiliar con terreo nun piso de protección oficial é, para eles, unha perda de calidade de vida. Como di unha veciña, pasan dunha propiedade plena a unha vivenda con limitacións para vender ou alugar durante anos.
Consultas que non chegaron
A documentación oficial recolle un período de consultas previas, pero os veciños denuncian que foi un trámite baleiro: aseguran que non houbo reunións reais coa maioría dos propietarios. Se a información non chega de verdade a quen ten que chegar, o procedemento pode ser vulnerable por indefensión.
A pregunta que queda
Estamos ante un choque entre o dereito á propiedade e o dereito á vivenda que a Administración quere resolver pola vía da autoridade, minimizando o dano a quen xa vive alí para cumprir obxectivos de construción masiva. Na PAH defendemos a vivenda pública, e precisamente por iso non cremos que se deba facer á custa de botar a outras familias das súas casas. Xustifica o beneficio de 2.000 vivendas o sacrificio forzoso dun cento de fogares, ou estamos ante un abuso de poder disfrazado de política social?
Publicado orixinalmente na nosa páxina de Facebook o 22 de abril de 2026. Fontes: notas de prensa da Xunta de Galicia (6 de agosto de 2025 e 24 de febreiro de 2026) e Lei 5/2024 (DOG do 31 de decembro de 2024).